"Odważny" mężczyzna w okresie wczesnego dzieciństwa (0-8 lat): Niejednoznaczno¿¿ bycia wzorem do na¿ladowania

W dyskursie publicznym i fachowym wciąż dominuje apel o to, by więcej mężczyzn pełniło rolę męskich wzorów do naśladowania dla dzieci w placówkach wczesnej edukacji i szkołach podstawowych, ponieważ słabe wyniki chłopców w nauce oraz brak mężczyzn w życiu dzieci nadal zajmują centralne miejsce w programach edukacyjnych. W niniejszej pracy badamy niejednoznaczny charakter „wzoru do naśladowania", analizując myśli, postrzeganie i poglądy mężczyzn pracujących lub kształcących się w sektorze wczesnej edukacji (0-8 lat). Badania dotyczą definicji i postrzegania terminu „wzór do naśladowania", podkreślając napięcia związane z teorią męskiego wzorca do naśladowania. Wyniki badań sugerują, że termin „męski wzór do naśladowania" może być interpretowany i definiowany na wiele sposobów w zależności od kontekstu, sytuacji i oczekiwań różnych osób. Zakładanie, że wzorem do naśladowania jest automatycznie „mężczyzna", jest podważane, ponieważ argumentuje się nie tylko, że zarówno mężczyźni, jak i kobiety mogą być wzorami do naśladowania dla chłopców, ale także, że bycie wzorem do naśladowania to „status", na który trzeba „zasłużyć", a nie coś, co jest „dane". Mimo że w tworzeniu polityki promuje się wzór do naśladowania jako mający pozytywny wpływ na chłopców, wyniki badań sugerują, że wzorce do naśladowania mogą w rzeczywistości mieć negatywny wpływ na życie dzieci.