Środki bezpieczeństwa biologicznego dotyczące mastitis u bawołów

Ogniska chorób w gospodarstwach mlecznych mogą mieć katastrofalne skutki zarówno dla dobrostanu zwierząt, jak i rentowności gospodarstwa, powodując straty w postaci zmniejszonej produkcji, wyższych kosztów wymiany zwierząt, kosztów leczenia weterynaryjnego oraz zwiększonego zapotrzebowania na siłę roboczą. Hodowcy bydła mlecznego stają się coraz bardziej świadomi tego, w jaki sposób programy bezpieczeństwa biologicznego mogą pomóc im zapobiegać lub zmniejszać ryzyko pojawienia się i rozprzestrzeniania się chorób w ich stadzie. Mastitis u bydła jest najbardziej złożonym schorzeniem, głównie ze względu na wiele czynników sprawczych, słabe zrozumienie wczesnej odpowiedzi immunologicznej oraz złożoność związaną z uszkodzeniem komórek nabłonka sutka zarówno przez czynniki sprawcze, jak i czynniki gospodarza. Spadek produkcji mleka stanowi około 70% całkowitych kosztów związanych z mastitis. Ponadto słabe zrozumienie zjawisk leżących u podstaw subklinicznego stanu infekcji komplikuje interwencje terapeutyczne. Termin „program bezpieczeństwa biologicznego w zakresie mastitis" odnosi się do ochrony bydła przed zakaźnymi patogenami mastitis. Mastitis można ograniczyć do niższego poziomu poprzez wdrożenie odpowiedniego programu zarządzania zdrowiem wymion, który opiera się na dwóch głównych zasadach, a mianowicie eliminacji istniejącej infekcji i zapobieganiu nowym infekcjom.